می خواهم تصور کنم بررسی از دلیل ایجاد آینده منبع زنده ی خوب چطوري است؟ من خوشبخت چه شکلیه؟ موفقیت یعنی رشد کردن، می خواهم بمانم! نامم بماند، و قلبی که دوست می دارد، و قلبی که دوست داشته شدن را می داند و می خواهد، با کار و تلاش، با پول در آوردن بیشتر برای خودم خانه می خرم و از آزادی با سفر کردن لذت می برم و سعی می کنم فراموش کنم قسمتی از خوشبختی، خوشی قلب است!

خیلی دوست دارم آیلتس بگیرم. حس می کنم کسب چنین موفقیتی بعداز این آشنایی و جدایی تلخ به خودم ثابت می کند چیزی از ارزش های من کم نشده و من هنوز یک زن موفقم. مطالعه رو شروع کردم اما کاش یک برنامه ریزی خوب داشتم، و کسی که پیگیر باشد کارم را! خب نه برنامه ریز دارم، نه کسی که من برایش مهم باشم. باید از خیلی وقت پیشتر ها به تنهایی خو می کردم. درست می شود، عادت می کنم، باید عادت کنم

توی زندگی خیلی چیزها انتخاب خودمان هستند؛ و خیلی چیزها را ناچار باید بپذیریم. هیچ دلم نخواسته زندگی ام تهی از محبت باشد. هیچ نخواستم قوی بودنم،تلاشم برای زندگی بهتر مساوی با تنها بودن باشد. با اینحال اگر ناچارم زندگی ام را تهی از خیلی بدیهیات یک زندگی نرمال کنم، دیگر لزومی ندارد در اینجا که من به تمام معنا خودم هستم بی هیچ پرده پوشی و ملاحظه کاری نگویم که اینها نوشته هايي هستند که دلم می خواست بگویمشان برای مردی که نیست! و انتظارم برای دیده شدن و شناخته شدن همان گونه که هستم...

همیشه با پدرم بحث داریم. نمی دانم چرا نمی توانیم با هم رابطه ی خوبی داشته باشیم. من اونو مقصر می دونم برای ازدواج ناموفقم،فکر می کنم خوب تحقیق نکرد و سرسری از روی موضوع تحقیق گذشت. بعدهم رفتارهای بعدی

مدیر فحاش و دیوانه که در اختلال شخصیت کم از آنکه آن زمان بر مصدر امور بود نداشت سر یک انتقاد کاری بی اهمیت قشرق به پا کرد و آن همه دردسر،حالا من باید حرف بشنوم! بیست سالگی ازدواج نکرده ام و محاسبات شان برای شوهر دادنم اشتباه درآمده و مرا بدون تحقیق داده اند به یک شخصیت مرزی، حالا من باید سرزنش بشوم!!! طرف طلاقم را نمی داده من مقصرم و باید حرف بشنوم! حالا می گویند خانه نخر آبرويمان می رود!!! دلم می خواهد بگذارم و برون. لعنت به این جامعه ی عقب مانده